दुन्याँ नईं वसायाँ.

दुन्याँ नईं वसायाँ.

केस ताँईं वेही इश्कअ में आँसू वहायाँ,

केस ताई दिल जा दर्द माँण्हुन खे बुधायां.

जिंदगी ग॒री न वंञे थी गत॒रा गत॒रा,

सोचां थो खुशियजी हिकअ दुन्याँ नईं वसायाँ.

महेश मूलचंदाणी

इकरार कयो आहे.

इकरार कयो आहे.

प्यार कयो आहे या गुनाह कयो आहे,

सोचां थो तो जो तकरार कयो आहे.

खुश्यूँ घटि ग़म वधीक आहिन इश्कअ में,

मां इन्ही गा॒लि ते विचारु कयो आहे.

मुहिंजी पहुँचअ तुहिजे दिल जे हर कोने में,

वहणो थी वयुस तो जो ओछतो वारु कयो आहे.

तुहिंजे हिक लब्ज़ जी सज़ा डि॒नी पाँण खे,

जजअ कानून खां पाँण खे धार कयो आहे.

तुहिंजी नफ़रत सां बि निभाइन्दुस,

वंञी टिकाँणे "महेशअ" इकरार कयो आहे.

महेश मूलचंदाणी

याद तुहिंजी महिकायो आहे

याद तुहिंजी महिकायो आहे

याद तुहिंजी मूखे दाडो॒ सतायो आहे,

जड॒हिं बि मनु पयो अथस निन्ड्र मां उथायो आहे

लगे थो वान्दी आहे को बि कमु कोन अथस,

अची पकड़े थी पई पाँड़ खे लिकायो आहे .

याद तुहिंजी याद आहे या आहे बा॒रु नंढ़णो,

असाँ हिक बे॒ खूब खेडा॒रियो आहे.

याद तुहिंजी याद आहे या आहे हीय खुश्बू,

जहिं दिल साँ मूखे सदा महिकायो आहे.

याद तुहिंजी याद आहे या को आहे पागल,

अची ओछतो जहिं हल्लो मचायो आहे.

याद तुहिंजी याद आहे या आहे को महिमानु,

दिल में जहिं दिल साँ रहायो आहे.

याद तुहिंजी याद आहे या आहे संतु को,

करे सत्संगु जहिं पाक मूखे बणाँयो आहे.

याद तुहिंजी याद आहे या आहे चंड्र सुहिंणो,

जहिं ज़िंदगीय खे मुहिंजी रौशन बणाँयो आहे,

याद तुहिंजी याद आहे या आहे मिठणी कविता,

जहिं "महेशअ" खे रसदार बणाँयो आहे.

महेश मूलचंदाणी

हमेशा झुड़ु रहियो आहे.

हमेशा झुड़ु रहियो आहे.

इश्क तोसाँ छा कयो आहे,

बणँजी दुश्मन जमानो वयो आहे.

हर माँण्हूं डि॒से तो मूखे हि मूखे,

मिलणँ जो न कोई ठिकाणों रहियो आहे.

ज़माने जे भवअ खाँ तो पेर कया थी पोयना,

गडु न हाणें पहिंजो दांड़ो रहियो आहे.

तुहिंजूं अख्यूं कुझु चवन ऐं जु़बान कुझु,

तुहिंजो मिलणुँ देखावे जो बहानो रहियो आहे.

मिंहु प्यार जो वसंदो अलाए कड॒हिं,

महेशअ जी आशकीय में हमेशा झुड़ु रहियो आहे.

महेश मूलचंदाणी

गा॒लि कई आहे हमेशा वापार जी.

गा॒लि कई आहे हमेशा वापार जी.

कदरअ न कई आहे तो मुहिंजे प्यार जी,

ज॒णुँ दवा न कई आहे डाक्टर कहिं बीमार जी.

माँ तोसाँ सिकअ, प्रेम जो ढ़िढ़ोरो पिटियो .जमाने में,

हिकअ तूँ आहें जेका गा॒लि थी करें थियणँ धार जी.

तोखे कहिड़ो पतो इश्कु .शय आहे कहिड़ी,

तो त गा॒लि कई आहे हमेशा वापार जी.

तूँ बि हाँणे खुश कीयं रही सघंदीय,

खिल्ली उडा॒री आहे तो हिक प्रेमी लाचार जी.

डो॒हु तुहिंजो बि नाहें जो पेर कया थी पोयना,

समझाँ थो सही न सघंदीय गा॒लि का सँसार जी.

महेश मूलचंदाणी

हसीन आहे मुहिंजो कातिल.

हसीन आहे मुहिंजो कातिल.

पत्थर साँ लगो॒ दिल,

पत्थर थियो वयो मुहिंजो दिल.

न हू करे इज़हार, न माँ,

आहे बस, इहो मुश्किल.

खुशी आहे पहिंजे कत्ल जी,

हसीन आहे मुहिंजो कातिल.

परदे में रहु नजर खाँ न बचाइंदुय,

तुहिंजे गिटे जो कारो तिल.

मुश्किल मिलणुँ सभअ जे साम्हों,

सपने में अची तूँ मिल.

महेश मूलचंदाणी

काश, माँ बि तुहिंजे दिल खे वणाँ.

काश, माँ बि तुहिंजे दिल खे वणाँ.

ज़ख्म डि॒ना थी तो त यार मूखे घणाँ,

तड॒हिं बि माँ तुहिंजो नालो अदबअ साँ थो खड़ाँ.

उहो वक्तु अलाए कड॒हिं इंदो़,

काश, माँ बि तुहिंजे दिल खे वणाँ.

तूँ त सदाई खुश वेठी आहें,

माँ थो तुहिंजी याद में सड़ाँ.

बस चाहत आहे तुहिंजे मिलणँ जी,

जुदाईय में गुजरंदा डीं॒ह अलाए घड़ाँ.

खू़ब पढ़ियो सुहिंड़ी माँ तुहिंजे चेहरे खे,

दिल चये थो किताबु बँणाए वरी पढ़ाँ.

महेश मूलचंदाणी

इन्हीय करे तो में ऐडो॒ नूर आहे !

इन्हीय करे तो में ऐडो॒ नूर आहे !

तुहिंजे नाले में जेतरो सुरूर आहे,

उन्हीय खाँ वधीक तो में गुरूर आहे.

दारूअँ जो बि हाणें दम नाहें,

हर माँण्हू तुहिंजी निगाहुन जे नशे में चूर आहे.

केई साल लगा हूंदा तोखे बणाँयण में,

शायद इन्हीय करे तो में ऐडो॒ नूर आहे !

सजो॒ शहरु पयो आहे तुहिंजे हि कड॒अ,

का गा॒लि त तो में जरूर आहे.

डी॒ह राति तुहिंजे हि मथाँ लिखे थो "महेशु",

उन्हीय जे दिमागअ में भरियो तो कहिड़ो फ़ितूर आहे.

महेश मूलचंदाणी

लाचार कंदी आहें,

न ग़मअ न खुशीय जो इज़हार कन्दी आहें,

मूखे कियँ पतो पए, तूँ मूसाँ प्यार कंदी आहें.

न गडु॒ थी रहें मूसाँ, न धारअ कंदी आहें,

मूखे कियँ पतो पए, तूँ मूसाँ प्यार कंदी आहें.

न करें नफ़रतअ, न अख्यूँ चार कंदी आहें,

मूखे कियँ पतो पए, तूँ मूसाँ प्यार कंदी आहें.

न डे॒खारें सिकअ न अची भिकअ, लाचार कंदी आहें,

मूखे कियँ पतो पए तूँ मूसाँ प्यार कंदी आहें.

महेश मूलचंदाणी

इश्क में कुर्बानी

सजो॒ शहरू चवन्दो आहे तोखे दानी,

पर तो न डि॒नी मूखे का प्यार जी निशानी.

माँ चाहियो तोखे, तूँ चाहियो बि॒यो कहिंखे,

मोहब्बत में इएँ छो थींदी आहे कहानी.

केई भेरा मरूयुस केई जनम वर्ता आहिन,

न डि॒ठो आहे तुहिंजे हुस्न जो को सानी.

यकीं आ पत्थर दिल आहें,गो॒ढ़ा तक न वहन्दय,

गर डि॒नी बि "महेशअ" तुहिंजे इश्कअ में कुर्बानी.

महेश मूलचंदाणी

पाँणीय बिन मछली जहणो हालु

घड़ी घड़ी मुहिंजे दिल में उथे थो इहो सवालु,

दर दरियूँ बंद आहिन किथाँ अचे थो तुहिंजो ख्यालु.

मारँण आयो हो तोखे डा॒डी बेदर्दी साँ

डि॒सी तोखे तो ते पाँणहि मरी वयो कालु

माँ तोखाँ पाँण हि परे रहँणु थो चाहियाँ

डि॒सी तोसाँ गदु मचे न शहर में बवालु

बिना तुहिंजे इएँ लगे थो "महेश" जो

ज॒णुँ पाँणीय बिन मछली जहणो हालु

महेश मूलचंदाणी