गहरो ग़मु
शादीय खाँ पोय
पहिरीं डि॒यारी ते
तूँ केडो॒ सुहिंणों लगन्दो हुएं जणुँ अनार
ऐँ तुहिंजी ज़ाल लगन्दी हुई
खुशीय जी रौशनी डे॒वँणवारी फुलझड़ी
हाणें बी॒ डि॒यारी ते
तुहिंजा सुठा कोन था लगि॒न हालअ
पाँण थी वयो आहें चकरी
ऐं जोणें थी वई आहे बमु
हुन रोई करे चयो
अदल, शादी छड़ो डि॒सण में खुशी आहे
पर आहे असल में गहरो गमु !
महेश मूलचंदाणी
No comments:
Post a Comment